…κι εγένετο ταινία… “Πίσω από τις πόρτες”

Η κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μας τη σχολική χρονιά 2019-20 αποτελείτο από 23 μαθητές και μαθήτριες της ΣΤ’ τάξης- μια πραγματικά πολυάριθμη ομάδα αλλά όσο πολυάριθμη, άλλο τόσο και αξιαγάπητη. Τα παιδιά πάντα πρόθυμα και με μεγάλη προσήλωση στον τελικό στόχο: να δημιουργήσουμε μια ταινία…

Τι κάναμε στις συναντήσεις της κινηματογραφικής ομάδας που πραγματοποιούνταν τα Σαββατοκύριακα;

Επεξηγήσαμε τη φυσιολογία του ματιού, το μετείκασμα κι επομένως το καρέ. Κατ’ αρχάς είδαμε την πρώτη ταινία που γυρίστηκε ποτέ, την πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας, αποσπάσματα από ταινίες ασπρόμαυρες και βουβές, από κωμωδίες με τον Χοντρό και Λιγνό μέχρι και δράματα με τον Τσάρλι Τσάπλιν, Συζητήσαμε κινηματογραφικούς όρους: μοντάζ, γενικό πλάνο, γκρο πλαν, βάθος πεδίου, κασκαντέρ, σπονδυλωτή ταινία, σασπένς, δεύτερη ανάγνωση, κοινωνικό πλαίσιο….. Για την περίπτωση μεταφοράς βιβλίου σε ταινία, αναφερθήκαμε στα πνευματικά δικαιώματα.

Ορίσαμε τις ομάδες: συγγραφική, μοντάζ, κάμερες, σκηνοθεσίας και φυσικά, όλα τα παιδιά ήθελαν να παίξουν! Χρειάστηκε να κάνουμε και κάποιες κληρώσεις όταν τα παιδιά που ήθελαν, για παράδειγμα να είναι στις κάμερες, ήταν περισσότερα από τις θέσεις. Συζητήσαμε τα προτεινόμενα σενάρια, συνδυάσαμε μερικά από αυτά και καταλήξαμε με ψηφοφορία.

Ακολούθησαν οι συναντήσεις της συγγραφικής ομάδας και της ομάδας των σκηνοθετών όπου έχοντας μόνο την κεντρική ιδέα στη διάθεσή τους, έπρεπε να τη “μετουσιώσουν” σε σκηνές και πλάνα. Διαδικασία επίπονη και με πολλές- πολλές συζητήσεις.

Κι άρχισαν τα γυρίσματα! Η μεγάλη χαρά! Για κάθε σκηνή, περίπου τους ενός λεπτού, χρειαζόταν δύο ώρες γύρισμα! Συζητάγαμε το σενάριο της σκηνής, κάναμε πρόβες χωρίς κάμερα και στη συνέχεια άρχιζε κι η κάμερα να τραβάει. Τα λάθη πολλά αλλά κι αυτά ήταν πότε πηγή άγχους και πότε πηγή γέλιου κι εντέλει αυτό που όλοι περιμέναμε: η διαδικασία των γυρισμάτων με την παρέα σε ένταση, με βλέμματα ανυπόμονα και γεμάτα ερωτηματικά: Ήρθε η σειρά μου; Στέκομαι σωστά; Ποιος μιλάει μετά από εμένα; Είναι ωραίο το μαλλί μου; Ποια είναι τα λόγια μου; (ουπς, τα ξέχασα!), Έγινε λάθος; (γιούπι! θα το βάλουμε στις σκηνές του backstage!)… Να ‘στε καλά, παιδιά μου! Επίσης, ας μην ξεχνάμε και τον Φλόκο με σημαντική συμμετοχή και άψογη συνεργασία στα γυρίσματα. Ούτε ένα γαβ δεν ακούσαμε… τόσο φιλότιμος και συνεργάσιμος… Μεγάλος star!

Παράλληλα, αναδύθηκε σ’ αυτήν τη φάση κι ο μεγάλος ρόλος των γονέων: με αμέτρητες μετακινήσεις και πολλές συνεννοήσεις, μας άνοιξαν τα σπίτια τους, μας κέρασαν, μας… άντεξαν με τις φωνές μας, μας περίμεναν στο κρύο και στον αέρα, παρόντες στα αιτήματά μας πίσω από τις κάμερες και μερικές φορές, όπως βλέπετε και στην ταινία, μπροστά κι από τις κάμερες. Η μεγάλη υποστήριξη! Ως κινηματογραφική ομάδα τους ευχαριστούμε θερμά!!!

Η ομάδα του μοντάζ έκανε στη συνέχεια τη δουλειά της: “έκοβε” κι “έραβε”! Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα: βλέμματα που κοιτούν την κάμερα απ’ ευθείας (ενώ δεν πρέπει), ένα στήσιμο σε λάθος θέση, η βουή του αέρα που καλύπτει τα λόγια, τα λόγια πάνω στο cut, η σκιά του κάμερα-man ή της κάμερα-woman μέσα στο πλάνο, τα γέλια πάνω στο λάθος… Και φυσικά, έδωσαν μεγάλη σημασία στο να κρατηθούν τα πλάνα που δεν φαίνονται στην ταινία γιατί απλά είναι και λάθος και βγάζουν γέλιο. Μα αυτά θα τα δούμε μια άλλη φορά…

Μια ταινία ασφαλώς χρειάζεται και μουσική. Μόνιμη πλέον συνεργάτης στις ταινίες μας, η συνάδελφος, ειδικότητας Μουσικής, κ.Ειρήνη Μυτιληναίου. Συνεργάστηκε με τα παιδιά που παίζουν φλάουτο και δημιούργησαν πρωτότυπη μουσική σύνθεση. Την εκτέλεσαν με τα φλάουτα και την κ.Μυτιληναίου στο αρμόνιο ώστε έτσι όμορφα παιγμένη η μουσική χρησιμοποιήθηκε στις σκηνές της ταινίας με ένα κάπως θλιμμένο πλαίσιο. Άλλη μια εξαιρετική συνεργασία στην οποία στηριζόμαστε για να προσδώσει κάθε φορά στην ταινία μας έναν όμορφο ηχόχρωμα!

Ως κινηματογραφική ομάδα ευχαριστούμε και τον Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων που νοιάζεται για μας καθώς και το σχολείο μας, το οποίο με ενέργειες της Διεύθυνσης μας προμήθευσε με καινούργια βιντεοκάμερα.

Πάνω απ’ όλα τα παιδιά μας! Μιλώντας προσωπικά, τα συγχαίρω και τα ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τις υπέροχες στιγμές που περάσαμε μαζί: γελάσαμε, κεραστήκαμε, αγχωθήκαμε, “πειράξαμε” ο ένας τον άλλον, φωνάξαμε, γεμίσαμε γνώσεις κι εμπειρίες, διχογνωμίσαμε και συμφωνήσαμε, κουραστήκαμε…και στο τέλος, δημιουργήσαμε. Πόσο πλούσια περάσαμε! Σας ευχαριστώ!

Ελπίζουμε να απολαύσετε την ταινία μας!

Μαρία Ιωσηφίδου (ειδικότητα Πληροφορικής) – υπεύθυνη της κινηματογραφικής ομάδας

Ένα γράμμα, μια αφορμή για πολλαπλές συνεργασίες…

Τη σχολική χρονιά 2019-20 αναλάβαμε να βελτιώσουμε τη διαδικασία ανακύκλωσης στο σχολείο μας, Δημοτικό σχολείο Ποσειδωνίας Σύρου.

Στο πλαίσιο  του μαθήματος της Γλώσσας με τους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ1′ τάξης συζητήσαμε στην τάξη προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή μας σε σχέση με τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Θεωρήσαμε ότι το πιο σημαντικό από αυτά είναι η έλλειψη κάδων ανακύκλωσης στο σχολείο  μας, γιατί οι κάδοι που υπάρχουν δεν επαρκούν. 

Έτσι οι μαθητές έγραψαν μια επιστολή με παραλήπτη τον Δήμαρχο Σύρου Ερμούπολης όπου γνωστοποιούσαν το πρόβλημά τους και ζητούσαν τη βοήθειά του.

 Η επιστολή  αυτή, αφού πρώτα πήραμε την άδεια από τον κ. Διευθυντή,  στάλθηκε στον Δήμο, με email, στο μάθημα της Πληροφορικής. Η απάντηση δεν άργησε να έρθει και η χαρά των παιδιών ήταν μεγάλη.

Η μεγάλη έκπληξη ήταν όταν ένα πρωί, μετά από μια βδομάδα, είδαμε το φορτηγάκι του Δήμου να ξεφορτώνει δύο ολοκαίνουριους κάδους, έναν μπλε για χαρτιά και έναν για πλαστικά. Αυτό που δεν περιμέναμε  και μας χαροποίησε ιδιαίτερα ήταν η  επίσκεψη στο σχολείο μας του Δημάρχου κ. Λειβαδάρα με την Αντιπρόεδρο του Φορέα Ανακύκλωσης κ.Α.Πρίντεζη. Αφού μας συστήθηκαν, ο Δήμαρχος μας συνεχάρη για την πρωτοβουλία μας αυτή και για την ανακύκλωση που κάνουμε ως σχολείο (πλαστικά, χαρτιά, καπάκια) και μας μίλησε σχετικά με τα οφέλη της  και τη σπουδαιότητά της για το περιβάλλον μας. Τέλος δέχτηκαν ερωτήσεις από μας και βγάλαμε φωτογραφίες όλοι μαζί οι μαθητές της Δ τάξης.

Ευχαριστούμε  για την άμεση ανταπόκριση και ελπίζουμε οι κάδοι να γεμίσουν με σωστά ανακυκλώσιμα είδη από όλους  τους μαθητές του σχολείου μας!

Παράλληλα, οι μαθητές κι οι μαθήτριες της Β’ τάξης στο μάθημα της Πληροφορικής δημιούργησαν σχετικές αφίσες εισάγοντας φράσεις προτροπής, εικόνες κι έτοιμα σχήματα. Προσπάθησαν ώστε οι αφίσες να είναι όμορφες και φυσικά να μπορούν να υπενθυμίζουν ότι χρειάζεται να ανακυκλώνουμε! Με τις αφίσες διακοσμήσαμε τους κάδους ανακύκλωσης του σχολείου μας!

Ειρήνη Περπινιά – δασκάλα της Δ1′ τάξης

Μαρία Ιωσηφίδου – ειδικότητα Πληροφορικής

Για το ίδρυμα Μake A Wish

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τα Χριστούγεννα το σχολείο μας συγκέντρωσε χρήματα για το ίδρυμα “Μake A Wish – Κάνε μια ευχή Ελλάδος” που πραγματοποιεί τις ευχές των παιδιών που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες. Συγχαρητήρια στα παιδιά μας!!

Μαργαρίτα Φόνσου – εκπαιδευτικός ειδικότητας Αγγλικής φιλολογίας

Δραστηριότητες με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου – παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

Η 3 Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία  (Α. με.Α). Με αφορμή την ημέρα αυτή, υλοποιήθηκαν στο Δημοτικό Σχολείο της Ποσειδωνίας ποικίλες εκπαιδευτικές δράσεις με σκοπό την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας.

Στα πλαίσια της δράσης, αρχικά έγινε γόνιμη συζήτηση σχετικά με τις ιδιαιτερότητες, τις ανάγκες και τα δικαιώματα αυτών των ατόμων.  Προβλήθηκαν εικόνες  και βίντεο  με το λευκό μπαστούνι, τον σκύλο βοηθό των τυφλών ανθρώπων, τη γραφή Braille, τη νοηματική γλώσσα και τα αθλήματα με τα οποία δύνανται να ασχοληθούν άτομα με κινητική αναπηρία με σκοπό να αντιληφθούν οι μαθητές/τριες πως η αναπηρία δεν αποτελεί μειονέκτημα. 

Στη συνέχεια, ακολούθησαν στον προαύλιο χώρο διάφορες βιωματικές δραστηριότητες. Αναφορικά με την κινητική αναπηρία, ένας μαθητής προσπαθούσε να καθοδηγήσει τον συμμαθητή του που είχε δεμένο ένα ξύλο στο πόδι του, ώστε να μην μπορεί να το λυγίσει. Στόχος της συγκεκριμένης δραστηριότητας ήταν να αποτελέσει το ερέθισμα  να έρθουν οι μαθητές/τριες βιωματικά στη θέση κάποιου με κινητικό πρόβλημα, με σκοπό να γίνουν πιο υποστηρικτικοί στην πραγματική ζωή. 

Όσον αφορά την τύφλωση, τα παιδιά ψηλάφισαν κείμενα Braille και έγραψαν και το δικό τους όνομα βασιζόμενα στο σύστημα αυτό. Επίσης, διδάχθηκαν τεχνικές συνοδείας τυφλών ανθρώπων μέσα από το βιωματικό παιχνίδι καθοδήγησης ” Τυφλός και Οδηγός”. 

Τέλος, ακολούθησε βιωματική δράση σχετική με την κώφωση. Συγκεκριμένα, έγινε ο νοηματισμός του ονόματός τους, έπαιξαν ένα παιχνίδι με ζώα και επικοινώνησαν με τον «κωφό» συμμαθητή τους στην ελληνική νοηματική γλώσσα. 

Η γνώση, λοιπόν, της διαφορετικότητας από μικρή ηλικία και η εξοικείωση με αυτή, προάγει την αποδοχή της και την επίδειξη σεβασμού προς τους μαθητές με αναπηρία. Είναι αναγκαίο να καλλιεργηθεί η αντίληψη ότι ως κοινωνία έχουμε την ευθύνη να εξασφαλιστεί η δυνατότητα ίσων ευκαιριών στη μάθηση και η ισότιμη πρόσβαση αυτών των μαθητών/τριών στην εκπαίδευση, καθώς και η μετέπειτα ομαλή ενταξιακή πορεία τους στην ενήλικη ζωή με αυτονομία και αξιοπρέπεια. Τα σημερινά ενημερωμένα παιδιά θα μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά ως ενσυνείδητοι πολίτες στο μέλλον. 

Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί:

Μαρία Δαούκα – ΠΕ71 Ειδική Αγωγή

Αργυρή Σπυρούδη – ΠΕ70.5 Ειδική Αγωγή